Antonio Piñeiro. O pensamento é adoito un estorbo. Isto, que lemos nalgún libro de psicoloxía, proporcionounos unha vez a clave da interpretación da plástica directa, a da inmediatez, do xesto e, malia o paradoxo, da idea libre: da idea que, séndoo, voa sobre os desordenados recullos da conciencia emocional. Seguir lendo Abstracto para «Á sombra da cinza»
X. Ricardo Losada. O primeiro día de confinamento, nada máis acceder á terraza do meu ático con intención de ler, veume á cabeza unha película que había moitos anos que non vía, A ventá indiscreta, de Alfred Hitchcock, con James Stewart e Grace Kelly. O protagonista, un fotógrafo profesional, confinado nunha cadeira de rodas no seu piso porque ten unha perna rota Seguir lendo A terraza indiscreta
Marina Losada Vicente. Este domingo, a mamá permítese un baño de escuma. Longo. Quente. Relaxante. A nena, que xoga entre o corredor e a sala, míraa cando sae da bañeira. Núa. Non se para, afeita a esa figura, redondiña e suave, que tanta seguridade lle transmite. Na seguinte volta do xogo, a nena mira a súa nai secando o pelo Seguir lendo Imitando a mamá
Xulio Gutiérrez. «The times they are changin» (os tempos están cambiando) dicía o Premio Nobel de literatura Bob Dylan. As familias tamén. Cada vez hai máis familias con fillos caninos e menos familias con fillos humanos. Aquí van uns datos reveladores: no pasado ano 1919 estaban rexistrados en Galicia 470.468 cans e 323.433 persoas menores de 15 anos. Seguir lendo Pipicán