Marina Losada Vicente. A reloxo parado, fóra xa do tempo de desconto, Amalia cambiou o testamento. O que tiña claro aos sesenta anos, e que ratificou aos oitenta, producíalle nese intre un gran pesadume, unha angustia maior que saber que non volvería ver a súa única filla, Delia, nin a sentir o agarimo das súas mans. Seguir lendo A memoria das baleas
Arquivo da categoría: Ensaio
130 anos dun edificio simbólico
Pedro García Vidal. Mediado o século XIX, Noia, ao igual que outras moitas cidades e vilas, enxergaba un novo tempo nunha profunda metamorfose. O cambio significaba o nacemento dunha nova vila fóra do abafante cinto murado que ata ese momento concentrara toda a actividade política e socioeconómica. Seguir lendo 130 anos dun edificio simbólico
Praias limpas, praias mortas
Xulio Gutiérrez Roger. Durante milenios as praias foron consideradas como lugares inhóspitos e de escaso valor. Á parte dalgunhas actividades extractivas ou lugar de varada de embarcacións, as praias foron ata hai moi poucos anos patrimonio case exclusivo da fauna salvaxe. Seguir lendo Praias limpas, praias mortas
Papel hixiénico
Fidel Vidal. Un pais de estrinxidos (velaí os abundantes anuncios de laxantes), no que non está ben visto falar de merda nin de cartos, como é quen de acumular rolos de papel hixiénico até baldeirar os estantes dos supermercados? Talvez por temor a perder a segunda parte gozosa da denominada fase anal, a seguinte ao alivio. Dos pecados sen pecar o mellor é o cagar, di o dito. Nomear cu, caca e peido dá en rir aos nenos. Un asunto de gran interese, xa que logo, unha vez que o neno é capaz de ir só, sen pedir axuda, supón para el un gran avance e un triunfo: o control de esfínteres. Freud sitúa a fase anal entre os dous e os catro anos aproximadamente, despois da oral e antes da fálica. Seguir lendo Papel hixiénico