Marina Losada Vicente. A fotografía, en branco e negro, era  a mellor dunha exposición que contaba cun cento de rostros enmarcados, repartidos entre vinte taboleiros, traballo fin de curso dun grupo de afeccionados ás cámaras convencionais, aquelas con rollo de negativos. Antes de escollela para o panel central, alumnado e mestre encomiaron o enfoque, a técnica, a luz. Premiaron sobre todo a humanidade que transmitía. Unha foto roubada ao azar, que parecía un posado! Natural.  Plástica. Tenra. Para quen as coñecía, unha mirada nova sobre as protagonistas do cadro, ás que días antes definirían como dúas vellas illadas na común soidade. Seguir lendo Retrato →