Fidel Vidal. No Preámbulo da Constitución advírtese da necesidade de protexer os pobos de España “no exercicio dos dereitos humanos, as súas culturas e tradicións, linguas e institucións”. Deseguido convén recordar o punto 2 do Artigo 3 no que, canda o castelán, as demais linguas son “un patrimonio cultural que será obxecto de especial respecto e protección”. Seguir lendo 14,73 con acento galego
Pilar Sampedro. Noia foi sempre berce de artistas. Por iso podemos falar da Noia literaria e a Noia das Artes que levitan por outra realidade. Igual que Castroforte del Baralla desaparecía de vez en cando, esta outra Noia aparece de cando en vez. Seguir lendo Noia, berce de académicas
X. Ricardo Losada. Sempre me preguntei por que hai frases que lle gustan a todo o mundo. É un exercicio moi instrutivo. Coller unha frase como “Oh, si, aprendín dos meus erros, e por iso estou preparado para repetilos exactamente”, e comprobar como case todos os lectores reaccionan da mesma forma. Sorpresa, iluminación, revelación, entusiasmo. Sorpresa porque rompe co tópico: o normal é pensar que aprendemos dos erros para non volver cometelos. Iluminación porque en canto superamos o paradoxo inicial, acéndese unha luz de aceptación na nosa cabeza. Revelación porque de súpeto descubrimos unha verdade que non queriamos ou non sabiamos enunciar Seguir lendo Frases con sorpresa
Pastor Rodríguez. Unha das xeracións máis destacadas, canto a escritores, é a dos nados en Barbanza entre 1930 e 1940, é dicir, a que na literatura galega correspondería coa Xeración das Festas Minervais, que tamén se coñece como Xeración dos 50, á que pertencen Antón Avilés de Taramancos (1935-1992), Xosé Agrelo Hermo (1937-2006), Manuel Caamaño Suárez (1936), Xesús Santos Suárez (1936) ou Xosé Ramón Barreiro Fernández (1936), todos eles con importantes contribucións á literatura galega. Seguir lendo Manuel Betanzos, un poeta de Palmeira