Antonio Piñeiro. Convídoos a asistir á mostra de Libertas, de Olegario Sampedro, na Fundación Cela, en Iria Flavia, coa súa poética visual e mais a poética dos espazos impregnados do xenio incomparable realzados mutuamente. Seguir lendo Libertas, na Casa dos Cóengos
Todolos artigos de: cafebarbantia
Do propio e do alleo
Francisco Ant. Vidal Blanco. Somos bos artesáns pero malos feirantes. Está moi ben iso do amor ó propio e de loar o noso por encima do resto. Pero non todo é tan bo nin todo o bo se promociona o suficiente, unhas veces por desleixo e outras porque nos dá vergoña presumir daquilo que consideramos demasiado común ou popular como para ser valorado. Seguir lendo Do propio e do alleo
Control
Mauricia Ces Quintáns. 8:00: Insiro o díxito furabolos dereito no artefacto de control horario instalado no vestíbulo. Todos llo meten. Como para comprobarmos se ten ovo a galiña. Teno. O rótulo luminoso laranxa así o indica. Á hora estipulada entrou a pita. Abro a parede metálica do armario, aburrido, como todos os insípidos trebellos que enchen a oficina. Seguir lendo Control
Diana Toucedo em tres tempos
Alberte Pagán. 1. Ser de luz (2009, 5’). Diana Toucedo pede-me que apadrinhe umha projecçom de Trinta Lumes na sala Numax. Aproveito para revisar a primeira película que vim dela, Ser de luz, umha peça construída com material alheo na que a luz, as superposiçons e as transparências som protagonistas. As fontes originais das images som as abstracçons pintadas dos Preludes 1-6 (Stan Brakhage, 1996); material etnográfico tirado de Film ist. (Gustav Deutsch, 2002), à sua vez construída a partir de metrage encontrada; e a cena do sonho de El negro que tenía el alma blanca (Benito Perojo, 1927), que Deutsch recolhe no capítulo “Magia” da sua película. Seguir lendo Diana Toucedo em tres tempos