Francisco Ant. Vidal Blanco. E como sabías a que hora habías espertar cando o único reloxo que existía era o de sol da igrexa? Así de inocente era unha das moitas preguntas que nos faciamos cando eramos cativos, e mentres uns nos falaban de que para iso había un galo en cada casa, outros lembraban a sirena da fábrica, aínda que esta é moito máis moderna que os máis primitivos reloxos mecánicos.
Pastor Rodríguez. Aínda que a achega intelectual das ordes relixiosas no Barbanza corresponde maioritariamente aos franciscanos e, en menor medida, aos xesuítas, Ricardo Sanlés Martínez, nacido en Palmeira o 1 de decembro de 1916, pertenceu á orde da Mercé. Seguir lendo Ricardo Sanlés Martínez, un mercedario de Palmeira
Marina Losada Vicente. Lois, que as imita nos pasos de ballet, dise Losado; Losada, as irmás; a camiseta rosa, de muller. A palabra acorde co envoltorio. Vexo un vídeo que fala da “dictadura de género disfrazado de igualdad” tratando de ignorantes e cansinas ás que dicimos “nenos e nenas”. Ignorantes nunha gramática na que non valía ata onte arquitecta, avogada, xuíza… Seguir lendo Espicho & mariquita
Román Arén. É ben coñecido que o meco está relacionado co Grove e que xa o Padre Sarmiento estudou esta figura lendaria, que supuxo, acertadamente, nacida fóra de Galicia. Servía como aldraxe contra os galegos e era sinónimo de adúltero, disoluto para o sínodo de Cuéllar (Segovia) de 1325, segundo anota a Gran Enciclopedia Galega. Se se perdoaba o meco era ser marido cornudo e isto apoñíasenos aos galegos e os miñotos e disto dá testemuña Raphael Bluteau no seu Vocabulario portuguez e latino (1976), asegurando que foi un miñoto que lle quitou a honra a moitas doncelas e a este alcumárono “o Meco”. A tradición di que foi aforcado no Grove: “facendo o fedello/botando pernadas/que matou ao Meco”. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá CIII. Frei Íñigo de Mendoza e o Meco