Fidel Vidal. O feito de se atopar no estranxeiro cun veciño ou escoitar música da casa, resulta sorprendente ao tempo que agradable. Iso pasoulle a Emilia Pardo Bazán no percorrido de xornalista pola Exposición Universal de París de 1889, ao dar cun nome ben coñecido dela: “Leo con estremecemento de grata sorpresa: ‘Augas minero- medicinais de Carballo, provincia da Coruña’. Seguir lendo Das augas de Carballo ao Pazo de Meirás
Román Arén. Figura capital na fin da Idade Media, na música e na poesía, foi Juan del Enzina ou Juan de Fermoselle, nacido en 1468 e que morreu arredor de 1530. Estivo en roma no séquito dos papas Alexandre VI, Xlio II e León X. Tras visitar Xerusalén, volve a España en 1521. A súa poesía foi cousa de mocidade, pois o seu Cancioneiro editouse en 1496, aínda que logo coñeceu ata 1516 outras cinco edicións. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá XCVI. Juan del Enzina
Antón Riveiro Coello. Ás veces, como por arte de maxia ou polos misterios do azar, as musas parecen asentarse nun determinado territorio e danlles a algúns dos seus habitantes azos e habelencia para a escrita, a música ou o deporte. Así, lugares aparentemente pequenos como Padrón, Mondoñedo ou Celanova son quen de fecundaren almas sensibles que cantan a terra e a paisaxe nos seus versos. O caso de Rianxo supuxo un fito importantísimo, porque esta fermosa vila é berce de grandes escritores que sementaron o herdo dunha xenética que aínda hoxe segue a dar os seus froitos. Poderíase dicir que nesta vila hai literatura para todo un país. Seguir lendo De froitos e gustos
Pilar Sampedro. Con Axeitos: acuarelas e caricaturas, comezou o verán, de verdade, en Noia. Máis de cen obras entre augadas e caricaturas. Máis de cen persoas na inauguración da exposición que falan da popularidade do pintor, do interese pola súa obra e dos afectos que esperta. Seguir lendo Exposicións en Noia: Axeitos no Liceo