Arquivos da categoría Uxía Casal

Luz

limónUxía Casal. Levo enriba unhas cantas estacións e podo afirmar que, polo momento, a que máis me gusta é o outono, coma a tantos outros que gozan desa luz dourada, menos intensa cá do verán e máis viva cá do inverno, dos matices tan variados da gama de marróns e ocres que co paso dos días vai dotando as follas das árbores, da aparición de novos animais e a marcha doutros… Continue reading Luz

Especies

O FIO. IMAXEUxía Casal. Foi ao instalármonos en Ribeira cando vin clara a posibilidade de ter un can; mellor dito, unha cadela. Derrotada a fobia que lles tiña, desexaba saber que era convivir con esa especie que tantos praceres lles reportaba a moitos. Como novata que quere facer ben as cousas, informeime a conciencia: lin libros sobre razas, etoloxía, costumes, hixiene e todo canto me pareceu necesario para iniciar esa aventura Continue reading Especies

Poesía e sangue. Unha experiencia.

A_memoria_da_choiva700pxaltoUxía Casal. Á marxe de sensibilidades, coido que o que buscamos nos libros que lemos é que nos sorprendan dun ou doutro xeito. Tanto ten o xénero ou subxénero que se escolla; o importante é notar ese impacto que, coma un sopapo, nos sacuda e nos encha os sentidos dese pracer que só as palabras poden achegar. Por iso resultoume tan pracenteira a lectura de A memoria da choiva de Pedro Feijoo; xa na primeira parte fun sentindo como me medraba unha especie de euforia exultante por atoparme diante dunha novela negra (á que son moi afeccionada) diferente, aínda que a palabra diferente por si soa non queira dicir demasiado. Continue reading Poesía e sangue. Unha experiencia.