Arquivos da categoría Uxía Casal

Especies

O FIO. IMAXEUxía Casal. Foi ao instalármonos en Ribeira cando vin clara a posibilidade de ter un can; mellor dito, unha cadela. Derrotada a fobia que lles tiña, desexaba saber que era convivir con esa especie que tantos praceres lles reportaba a moitos. Como novata que quere facer ben as cousas, informeime a conciencia: lin libros sobre razas, etoloxía, costumes, hixiene e todo canto me pareceu necesario para iniciar esa aventura Continue reading Especies

Poesía e sangue. Unha experiencia.

A_memoria_da_choiva700pxaltoUxía Casal. Á marxe de sensibilidades, coido que o que buscamos nos libros que lemos é que nos sorprendan dun ou doutro xeito. Tanto ten o xénero ou subxénero que se escolla; o importante é notar ese impacto que, coma un sopapo, nos sacuda e nos encha os sentidos dese pracer que só as palabras poden achegar. Por iso resultoume tan pracenteira a lectura de A memoria da choiva de Pedro Feijoo; xa na primeira parte fun sentindo como me medraba unha especie de euforia exultante por atoparme diante dunha novela negra (á que son moi afeccionada) diferente, aínda que a palabra diferente por si soa non queira dicir demasiado. Continue reading Poesía e sangue. Unha experiencia.

Pensamentos

pelexaUxía Casal. A pesar de levar bastante tempo neste mundo, confeso sen rubor ningún que continúan abraiándome moitas cousas. Intúo que iso non é mao, se cadra porque o vexo coma a capacidade de continuar aprendendo do que me rodea e, por que non?, reafirmarme nuns valores que coido eternos en contra do “todo vale” abrazado por xentes que confunden o cu coas témporas. Desde que un político guerreiro inaugurou os insultos no Parlamento amparándose na liberdade de expresión (alá por 1982) –e que tanta graza lle facían a meu defunto pai, afeito como estaba a non poder dicir en público o que pensaba-, o asunto non fixo máis que empeorar e semella que hoxe non é máis forte ou serio quen máis razón ten, senón quen berra máis Continue reading Pensamentos