Xerardo AgraFoxo. Antes de baixar á praia sentei con dúas mulleres nun banco de cemento. Eran dúas persoas cunha ollada sinxela e humilde, nada receosas. Malia as súas idades, Nyoba tiña trinta e tres anos, e Yajuba vinte e nove, semellaban vencidas por unha vida que non lles sorría. Estaban varadas na praza, agardando por un autobús. Entre as dúas gañaban ao redor de catro euros. Seguir lendo Ngor →

Xerardo AgraFoxo. A praia era un areal inmenso, coma un abeiro salvaxe ateigado de nenos emboutados de area, mozos refregando as cabras na auga salgada, nenas ao redor das súas nais e mulleres que -a chegada dun cayuco. Cando este ancorou na beiramar, mentres uns cativos controlaban as redes, os mariñeiros desembarcaron as capturas e as súas donas recolléronas nuns caldeiros para levalas aos postos de venda. Seguir lendo Yoff →

Xerardo AgraFoxo. Todo xiraba ao redor da caótica e vibrante estrada, ata que ouvín os rinchos dun tren cisterna que circulaba entre dúas mazás de casas. Fun detrás dos seus estoupidos e o que me atopei foi un escenario inimaxinable: un suburbio erguido a carón duns raís maltreitos convertidos no eixo da vida cotiá. Seguir lendo Thiaroye Sur Mer →

Xerardo AgraFoxo. Baixei ata o embarcadoiro, onde había unhas cadeiras de vimbio e uns parasoles ao redor dunha cafetaría. O tempo era excelente e a panorámica fermosa. Dende aquel miradoiro contemplaba toda a superficie do lago, coas piraguas fedellando nas augas e as mulleres atendendo os seus postos de artesanía. Seguir lendo Lago Rosa →