Arquivo da categoría: Xerardo AgraFoxo

Meus fillos, de Eran Riklis

mis hijosXerardo AgraFoxo. Esta película pon o seu foco de atención no eterno conflito que se vive en Palestina. Un punto de vista a partir dunha realidade estatística evidente: os árabes representan o 20% da poboación de Israel. E unha idea do director: “A xente non se fía dos árabes, ódiaos, están en contra nosa; tamén hai falta de coñecemento, que leva aos prexuízos e á violencia; e o mesmo sucede ao revés, en cómo ese 20% ve os xudeus israelitas”.

O argumento de Meus fillos (2014) céntrase na historia de Eyad un mozo palestino tan brillante nos seus estudos que consegue unha bolsa para estudar nun prestixioso colexio xudeu de Xerusalén. Seguir lendo Meus fillos, de Eran Riklis

O botón de nácara, de Patricio Guzmán

botónXerardo AgraFoxo. Jimmy Button foi o nativo de etnia yagán que comprou Robert Fitz-Roy, comandante do Beagle, por un botón de nácara durante a súa viaxe pola Patagonia chilena. Tiña catorce anos, levouno ata Inglaterra e, logo de presentarllo ao rei William IV, regresou a súa terra natal. Moitos anos despois, uns arqueólogos submarinos descubriron nas súas costas as trabes de ferro empregadas pola ditadura para fundir no Pacífico –cando era un cemiterio– máis de 1.400 opositores. Nunha delas atoparon un botón de nácara, a única pegada do defunto. Esta curiosa revelación foi aproveitada por Patricio Guzmán (1941) para artellar este documental. Seguir lendo O botón de nácara, de Patricio Guzmán

O carteiro das noites brancas, de Andrei Konchalovsky

el carteroXerardo Agrafoxo. Esta película conta a vida dunha comunidade que vive a carón dun lago situado nunha fronteira da xeografía rusa. A súa vida semella que non mudou nos últimos decenios. Cada familia vive no territorio da supervivencia, sempre á espreita de quen se achega ás súas casas. Todos están atentos a unha televisión decadente e, sobre todo, pendentes das “noticias” que lles trae o carteiro coa súa barca motorizada. El é fío condutor de cada unha das historias que se revelan ante os nosos ollos cun ritmo tan pausado que semella que estamos vendo un documental con intencións antropolóxicas. Seguir lendo O carteiro das noites brancas, de Andrei Konchalovsky

O expediente Zhivago, de Peter Finn e Petra Couvée

expedXerardo AgraFoxo. Hai uns días lin neste CaféBarbantia un traballo de Gonzalo Trasbach titulado: Anna Ajmátova: fe cega na poesía. Agora caeu nas miñas mans O expedente Zhivago. Este libro comeza o 20 de maio de 1956, cando D´Angelo, un comunista que traballaba en Radio Moscova, se entrevista con Boris Pasternak  preto da capital rusa. A súa misión era quitar da Unión Soviética o manuscrito de O doutor Zhivago. Despois coñecemos como manobrou  a CIA para espallar a obra polo mundo. Pero o que a min máis me abraiou foron as reaccións que xurdiron entre os colegas do escritor cando souberon que o libro se convertera nunha obra de éxito en Europa ou cando Pasternak gañou o Premio Nobel de Literatura en 1958. Seguir lendo O expediente Zhivago, de Peter Finn e Petra Couvée