X. Ricardo Losada. Xa teño dito aquí que leo con frecuencia no paseo marítimo. Como é lóxico, a xente pasa e ás veces para (en ningún caso se levan botella de auga e chándal de marca) e ponse a falar comigo. Moitos deles a pesar de que temen molestarme ou facerme perder a concentración. Para nada, dígolles con sinceridade. Eu recupero a concentración moi rápido e encántame pasar do mundo da ficción ao mundo real e volta de novo, e con toda naturalidade, ao mundo da ficción. Seguir lendo A fama dos libros
Arquivo da categoría: X. Ricardo Losada
camasperfectas.com
X. Ricardo Losada. Cando fixemos o reparto das tarefas domésticas, a muller propuxo que ela lle pasaba o ferro á súa roupa e eu á miña. Pareceume razoable pero sospeitoso. Era a única tarefa na que dividiamos ao cincuenta por cento o traballo. No resto, un clásico isto para ti, isto para min. Seguir lendo camasperfectas.com
A bucina dos galos
X. Ricardo Losada. Hai un momento na vida dos nenos en que descobren a relación de causa e efecto. Non o recordo no meu caso pero supoño que será unha sensación marabillosa porque, a partir dese momento, pulsan o interruptor para acender e apagar as luces constantemente. Aínda que para os adultos é un encordio, está ben que así sexa. Saber establecer relacións de causa e efecto é clave para a intelixencia. Seguir lendo A bucina dos galos
Poemas asasinos
X. Ricardo Losada. Hai días que escollo ás cegas na miña biblioteca persoal un libro de poesía, ábroo ao azar, aprópiome do primeiro poema que apareza e lévoo a pasear comigo. Se é moi curto, memorízoo; se é extenso, escríboo a man nun papel. O outro día levei este poema de Manuel Antonio: “Os habitantes d´a cidade que o / arquiteuto leva n-a cabeza / viven n-o planeta que non des- / cobriron os astrónomos”. Seguir lendo Poemas asasinos