Arquivo da categoría: X. Ricardo Losada

Doutor, John Ford abúrreme!

fort-apache-cartel-peliculaX. Ricardo Losada. Nunca pensei que chegaría a dicir isto. As películas clásicas de acción abúrrenme, parécenme mal feitas e enfocadas a un público naif, sobre todo as de John Ford con John Wayne presente. Dígoo como se estivese diante dun psiquiatra revelándolle síntomas dun trastorno mental grave que, agardo, non sexa irreversible. Daría un ril por volver a gozar películas como Fort ApacheRío Bravo ou Centauros do deserto. Que me pasa, doutor? Como é posible que me guste máis a acción autocrítica de Apocalypse now que a acción pura de Morreron coas botas postas? Seguir lendo Doutor, John Ford abúrreme!

O Logos da Chirivichela

merda1X. Ricardo Losada. Escribín hai pouco un artigo en Café Barbantia no que contaba que estando en Urxencias cun familiar, ao poñerlle a enfermeira a cuña a un paciente, recordei unha pregunta que facía Platón, se hai excrementos no mundo puro das ideas. Algúns amigos estráñanse de que, nesas e noutras parecidas circunstancias, a miña mente pense en cuestións filosóficas. Seguir lendo O Logos da Chirivichela

Tzvetan Todorov, in memoriam

todorovX. Ricardo Losada. Cando morreu o filósofo francobúlgaro Tzvetan Todorov, recordei a mirada de boa persoa que tiña e, de seguido, unha frase súa que sempre me gustou moito: “Comprender o inimigo quere dicir descubrir tamén en que nos parecemos a el”. Todorov era un humanista intelixente. Ao contrario dos humanistas inxenuos ou perversos, que cren que ser humanista consiste en diferenciarse do inimigo, el recoñecíase naqueles que criticaba. Por iso se consideraba a si mesmo “un home desprazado”. Os verdadeiros humanistas non encaixan nos moldes políticos ou filosóficos habituais. Seguir lendo Tzvetan Todorov, in memoriam