Arquivo da categoría: Pedro García Vidal

Peste & Cólera, de Patrick Deville

pestePedro García Vidal. Foi a crítica de Alberto Mengual no diario El País quen me puxo na pista deste delicioso libro que permitiu aproximarme á traxectoria vital extraordinaria do home que librou a humanidade do azoute da peste. Patrick Deville, viaxeiro e escritor francés, elixe o seu heroe para protagonizar a novela. O escritor saca da desmemoria un auténtico tesouro, rescata un esquecido das crónicas oficiais, seguramente un dos máis asombrosos, máis admirables, e máis merecedores da fama como é o suízo Alexandre Yersin, científico e aventureiro. Seguir lendo Peste & Cólera, de Patrick Deville

As outras paisaxes

pedro as outras paisaxesPedro García Vidal. Todos algunha vez tivemos esa sensación de retorno a xeografías recordadas percibindo un aroma, escoitando un son, degustando un sabor ou acariciando unha superficie que se torna familiar ou íntima. Porque, aínda recoñecendo o papel preponderante da vista na experiencia da paisaxe, non podemos esquecer as paisaxes sensoriais non visuais Seguir lendo As outras paisaxes

Wish you were here

ojalaPedro García Vidal. Era inevitable. Un apaixonado admirador de Pink Floyd non podía permanecer indiferente na presenza dun libro con idéntico título que un dos álbums míticos da célebre banda inglesa de rock como foi aquel inesquecible Wish you were here. En tempos de mocidade, naquel Santiago de finais dos setenta do pasado século, a cinta de casete co mencionado título era escoitada sen descanso no noso pequeno espazo compartido do cuarto dunha pensión para estudantes. Pink Floyd era o noso grupo de culto e a canción que daba título ao mencionado álbum a nosa bandeira, o resto de músicas constituían simples “divertimentos pasaxeiros”. Seguir lendo Wish you were here

Aprendendo a mirar paisaxes

pedroPedro García Vidal. Contemplo de vagar estas aldeas rianxeiras. Remontando o val, no linde entre o monte e as terras de cultivo, representan o froito dunha longa e teimuda loita do ser humano e a natureza que nos regala esta paisaxe. Toda esa paciencia que tivo o tempo e a paisaxe para ir facéndose coa finalidade de perdurar, aparece ante a nosa mirada. Seguir lendo Aprendendo a mirar paisaxes