Xulio Gutiérrez. En todos os ámbitos da vida hai feitos que parecen independentes pero que, en realidade, están intimamente relacionados. Sen entrar en disquisicións metafísicas sobre este inquietante feito, pasemos a un exemplo gastronómico e oceanográfico: a asombrosa calidade do marisco galego e as baixas temperaturas estivais da auga das nosas praias. Seguir lendo Riqueza emerxente
Pedro García Vidal. O libro La invención de la Naturaleza conta a aventura do saber dunha persoa ben formada que decide ir descubrir como funciona o mundo. A través dunha prosa limpa e coidada, Wulf, conduce o lector polos tempos convulsos polos que decorre a vida de Humbolt (1769-1859), onde el mesmo toma posicións claras: liberal progresista, aberto inimigo da escravitude e combatente de toda forma de opresión e discriminación. Coñecemos as persoas coas que se relaciona, Goethe e Schiller, especialmente, e das que Wulf expón as súas ideas más sobranceiras para mostrarnos os pensadores daquela época de cambio. Seguir lendo A invención da Natureza. O novo mundo de Alexander von Humboldt (II)
Pedro García Vidal. A primeira vez que escoitei nomear a Humboldt -non podía ser doutro xeito- foi nunha clase de Xeografía de bacharelato. O admirado profesor Antonio Gutiérrez de Velasco trataba de explicar como a presenza da corrente fría coñecida por ese nome influía no clima dos países que miraban a costa occidental de América do Sur. Máis tarde souben que ese apelido bautizaba innumerables lugares e fenómenos xeográficos espallados por todo o mundo: serras, ríos, baías, glaciares, montañas, fervenzas, plantas, animais, e tamén prazas e rúas –unha delas na cidade da Coruña- e que correspondía a un dos máis grandes científicos da historia: o naturalista e explorador alemán Alexander von Humboldt. Seguir lendo A invención da Natureza. O novo mundo de Alexander von Humboldt (I)
Gonzalo Trasbach. En maio do 2000, o Clay Institute, institución dedicada á promoción e divulgación do coñecemento matemático, incluíu a conxectura de Poincaré entre os sete problemas máis sobresalientes do milenio, e ofreceu un premio de un millón de dólares a quen dese coa solución. Dúas semanas despois, pero xa no campus de Stony Brook, insignia da Universidade de Nova York, Perelman contou cun auditorio aínda máis numeroso que en Massachutts, e no medio había varios xornalistas. Escoitaran que o ruso fixera un descubrimento sensacional relacionado coa forma do universo, e que podía ter gañado un millón de dólares. Seguir lendo Perelman, Poincaré e o millón de dólares (II)