Arquivo da categoría: Artes plásticas e escultura

Locos, de Luis Arencibia e Leopoldo María Panero

locos

Fidel Vidal. En novembro de 1990 o pintor Luis Arencibia entra no manicomio de Leganés para debuxar os enfermos. Realizou cincuenta retratos a lapis dos que, dunha ducia deles, fixo cadanseu gravado. O resultado forma parte deste singular volume, Locos (Casset, 1992), composto polos doce debuxos e os seus correspondentes augafortes, e unha contribución especial de Leopoldo María Panero, con seis poemas, un conto e unha entrevista con Eneko Fraile (publicada con anterioridade na revista Quimera) onde, ao ter borrado da memoria o capítulo da infancia, intervén a súa nai Felicidad Blanch para nos descubrir que o seu fillo Leopoldo, con tres anos, xa recitaba poemas sen antes ter escoitado nin lido ningún. Seguir lendo Locos, de Luis Arencibia e Leopoldo María Panero

A literatura infantil e Edward Hopper

Imaxe 1Pilar Sampedro. Se nolo dixesen pensariamos que era un erro, porque… que pode ter que ver esta literatura con artistas tan afastados e con duras imaxes que falan da imposibilidade da comunicación?Un libro, Avións de papel; un autor Xavier Estévez; un ilustrador Marcos Viso, que acompaña a narración con imaxes que se aproximan á banda deseñada escollendo unhas tonalidades que priorizan o verde azulado e o amarelo crema; un pintor, Hopper, que dá o seu nome ao grafiteiro que vai iluminando a cidade con agasallos para todos e todas as que a viven. Seguir lendo A literatura infantil e Edward Hopper

“Aurora na ría de Arousa”,

O cadro foi pintado un venres do mes de agosto
O cadro foi pintado un venres do mes de agosto

Eme Cartea. A este par de artistas, Guille e Gloria, ningunha das técnicas picturais lles son alleas. Neste caso, a dúas mans, indagan nas inmensidades do lenzo, inocente e receptivo, con cores harmónicas, vivas, simbólicas, excitantes, psicolóxicas, connotativas, musicais, case fantasiosas, que apuntan directas á maxia sensible da ollada. Amantes confesos e apaixonados da paisaxe galega, profunda, misteriosa, indómita e acuosa, ofrécennos unha «paisaxe da emoción» polisémica que nos conmove entre ventos e chuvia, e renace talvez en saudosos crepúsculos de euforia acendida. Seguir lendo “Aurora na ría de Arousa”,

“Alas”, de Belén Rodríguez

alas
«Familia», metáfora das andoriñas, é fermosísima FOTo M. CREO

Antonio Piñeiro. Recordo, dalgunha biografía ou dalgún monográfico do período impresionista, aquela estampa do artista montando, tensando e imprimando os seus propios lenzos, envorcando o pigmento no morteiro para moelo, mesturando aceites de noz, de liñaza e o po coa espátula, meticulosa, paciente-mente, no transcurso das tardes e da luz fuxidía que andaba a procurar. Algún deles deixounos a lección de que todo pode ser aproveitable para o cadro, o mesmo que todas esas facetas son elos da creación. Seguir lendo “Alas”, de Belén Rodríguez