Fidel Vidal. “¿Pode un home, ó mesmo tempo, ser e non ser? ¿Cantos homes son precisos, no escuro, para facer na luz só un home verdadeiro?” Velaí as preguntas sobre as que reflexiona Álvaro Cunqueiro na obra O incerto señor Don Hamlet, príncipe de Dinamarca (Galaxia, 1958). Cunqueiro non nos presenta o seu Don Hamlet como un señor, senón como o incerto señor. Nin tan sequera, antes ao contraio, o título de príncipe (de Dinamarca) asegura o seu ser como home (de palabra). A certeza do ser non está confirmada. Trátase de alguén inseguro de si mesmo, dun ser variábel. Un toleirán indeciso que toma decisións con acenos de arroutadas. Daquela faise válida unha pregunta: De que escuridade nacen as súas palabras e os seus actos? Seguir lendo As certezas do incerto do señor Don Hamlet
Arquivo da categoría: Fidel Vidal
O Don Hamlet de Cunqueiro, lido ou representado?
Fidel Vidal. Ao parecer, certas referencias bibliográficas apuntan que Álvaro Cunqueiro confesou que non escribiu o Don Hamlet (Galaxia, MCMLVIII) pensando na súa representación. Segundo Manuel Lourenzo e Francisco Pillado (O teatro galego, 1979), Cunqueiro sabe ben o que é unha escena, un cadro, un acto, unha unidade dramática, pero non pode someter o “gestus” a un só punto de tensión; “o corpo pídelle máis a eses seres irreverentes que cruzan a escena: pídelles precisamente a irreverencia, a liberdade Seguir lendo O Don Hamlet de Cunqueiro, lido ou representado?
Buñuel, poeta
Fidel Vidal. Jean-Claude Carrière, no Limiar aos Escritos de Luis Buñuel (Páginas de Espuma, 2000), di que Buñuel era “home de silencios, de meditación”. Gustaba de vivir, xogar, improvisar, contar historias, mesmo “ás veces a mesma historia varias veces no mesmo día, pero con sutís variacións”. O cine, dicía, é un encargado de vestiario que pregunta polos zapatos que deben ir na escena do baúl, e o director de cine é aquel que non pode permitirse responder: “Non o sei” ou “Non me importa”. Sempre se mantivo a distancia da escritura, se ben participou no seu magnífico libro Mi último suspiro. Buñuel, agás nalgunhas excepcións, non escribía os seus guións. Seguir lendo Buñuel, poeta
Giacometti, escultor de liñas (II)
Fidel Vidal. Giacometti (1901-1966) escribe sen pretensións literarias o que lle confire aos seus textos unha sorte de frescura moi atraente. Se ben son as esculturas as que lle dan maior recoñecemento ao autor, pola miña parte eu gusto en igual ou maior medida e valor dos seus debuxos e pinturas. “A violencia –di- emocióname nas esculturas”. “Esa violencia, atópaa na realidade?”. “Coido que si. En todo. E máis alá. Ademais é o que máis me sorprende: incluso na cabeza máis insignificante” (Escritos). Seguir lendo Giacometti, escultor de liñas (II)