Pastor Rodríguez. Aínda que a achega intelectual das ordes relixiosas no Barbanza corresponde maioritariamente aos franciscanos e, en menor medida, aos xesuítas, Ricardo Sanlés Martínez, nacido en Palmeira o 1 de decembro de 1916, pertenceu á orde da Mercé. Seguir lendo Ricardo Sanlés Martínez, un mercedario de Palmeira
Arquivo da categoría: Ensaio
Galicia e os galegos na poesía castelá CIII. Frei Íñigo de Mendoza e o Meco
Román Arén. É ben coñecido que o meco está relacionado co Grove e que xa o Padre Sarmiento estudou esta figura lendaria, que supuxo, acertadamente, nacida fóra de Galicia. Servía como aldraxe contra os galegos e era sinónimo de adúltero, disoluto para o sínodo de Cuéllar (Segovia) de 1325, segundo anota a Gran Enciclopedia Galega. Se se perdoaba o meco era ser marido cornudo e isto apoñíasenos aos galegos e os miñotos e disto dá testemuña Raphael Bluteau no seu Vocabulario portuguez e latino (1976), asegurando que foi un miñoto que lle quitou a honra a moitas doncelas e a este alcumárono “o Meco”. A tradición di que foi aforcado no Grove: “facendo o fedello/botando pernadas/que matou ao Meco”. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá CIII. Frei Íñigo de Mendoza e o Meco
A voz do coro
Fidel Vidal. CORO.- Son o coro. En toda peza de teatro debe de asistir o Coro. Son un e son moitos. Poido ser a noite i o día, verbas segredas, boatos que corren, sombras que pasan…
HAMLET.- ¿I o teu testimoño é verdadeiro? Seguir lendo A voz do coro
Brincadeira do Sacro
Xosé Manuel Lobato. Tic, tac, mais non escoito, xornada indecisa, a climatoloxía non se decide por unha aposta segura. A tantariñante vacilante, mesmo a tristura semella impregnar o ambiente nesta celebración do día de todos. Unha masificación de ánimas, ou quizais espíritos errantes que aí, en algún lugar permanecen, afastados ou próximos non amosan a súa esquiva faciana. Seguir lendo Brincadeira do Sacro