Arquivo da categoría: Ensaio

Hamlet: loucura ou ficción?

Ensaio, Fidel Vidal, Teatro

hamletBWFidel Vidal. A suposta loucura de Hamlet é unha simulación ou toleou verdadeiramente? De ser así, por que toleou Hamlet? Que trazos amosa para podermos elaborar esa diagnose? Ou trátase, como a totalidade da obra, dunha farsa? Dentro das posibles causas que puideron orixinar a loucura de Hamlet apuntamos as seguintes:

1. A morte do pai. Un trauma non só pola morte en si do seu pai senón polas circunstancias (con engadidos criminais e sexuais) que rodean esa morte. E como resultado: unha depresión melancólica con ideas autodestrutivas? Seguir lendo Hamlet: loucura ou ficción? →

Sonenses na seitura en Castela

Ensaio, Manuel Mariño del Río
As condicións de traballo eran moi duras, soportando unha calor extrema sen escatimar esforzos
As condicións de traballo eran moi duras, soportando unha calor extrema sen escatimar esforzos

Manuel Mariño del Río. Durante o século XVIII a emigración temporal a Castela dos habitantes de Porto do Son foi moi importante. Os segadores organizá-banse en cuadrillas, guiados por un xefe ou maioral, que era un segador con experiencia. Uns días antes da partida, este organizaba cos veciños da parroquia os detalles da viaxe. Seguir lendo Sonenses na seitura en Castela →

Unha profesión con futuro

Ensaio, Francisco Ant. Vidal Blanco
Matalobos
Matalobos

Francisco Ant. Vidal Blanco. O problema é sempre o mesmo, anticiparse ó que o mercado laboral vai demandar e a nós nos vai gustar, e para os centros educativos ofertar algo que atraia a cobiza dos estudantes. Por iso nos sorprendeu a noticia de que unha universidade turca vai impartir un curso de diplomacia para tratar con extraterrestres. Co difícil que debe ser. Seguir lendo Unha profesión con futuro →

Galicia e os galegos na poesía castelá LXXIX. Pío Baroja

Ensaio, Poesía, Román Arén

636591Román Arén. Baroja é, para case todos, un gran novelista, o autor de La busca ou de Zalacaín el aventurero, pero foi tamén autor de bos contos (Vidas sombrías, 1900), antisemita, biógrafo e poeta, si, poeta, autor de Canciones del suburbio que, eu confésoo agora, lin sempre con pracer. Poesía grotesca, popular e expresionista, pero non “castiza”, pois os arrabaldes, a miseria están para Madrid e para París. Non tiña boa opinión dos curas, das moscas, de moitos vascos e dos galegos. (¡Qué gente! Casares Quiroga no tiene siquiera la malicia y la suspicacia del aldeano gallego”). “Los portugueses y gallegos, roñosos y disciplinados y un tanto serviles”. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá LXXIX. Pío Baroja →