Arquivo da categoría: Ensaio

Galicia e os galegos na poesía castelá. LXIII. Outro fabulista: Iriarte

tomasRomán Arén. Tomas de Iriarte (1750-1791) foi un fabulista máis orixinal que Samaniego e moi famoso polas súas Fábulas literarias (1782), aínda que foi tamén un autor máis prolífico que o seu competidor, pois cultivou con acerto a sátira (Los literatos en Cuaresma, 1773 e Donde las dan las toman, 1778), tradutor (El arte poética de Horacio e Epístola a los Pisones, 1777), poeta serio (La música, 1779) e dramaturgo (La escocesa, 1769; El filósofo casado, 1787; Hacer que hacemos, 1770 ou El huérfano de China, 1787) e mesmo se pode considerar narrador pola tradución libro El nuevo Robinson, de 1789. Unha das súas fábulas foi traducida ao galego por Francisco Mirás en 1864. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá. LXIII. Outro fabulista: Iriarte

Libremente

libremente1Antón Riveiro Coello. Nos últimos días houbo unha enxurrada de declaracións por mor das palabras da presidenta da Comunidade de Madrid cando insinuou que as vacacións non son unha obriga dos traba-lladores, senón unha opción para tomar libremente. Non se precisan moitas luces para detectar que esta expresión pecha certo populismo e a falsa idea de ser unha muller traballadora. Seguir lendo Libremente

Do terrorismo incrustado (I)

terrorismo1Ignacio Castro Rey. Grandes urbes, aglomeracións de cristal, de aceiro e rostros maquillados. Rañaceos, pantallas xigantes, conexións multiplicadas. E o espectáculo dunhas luces perpetuas que nos cobren cun ceo de deseño. Coma se non fose suficiente a sinxela vida, estamos embarcados nunha desapiadada metafísica da elevación, da que tampouco é fácil librarse a través de ningunha das nosas respectadas minorías LGTBI. O elitista debate en torno á maternidade subrogada agocha talvez que a nosa vida e a nosa sensibilidade son xa subrogadas. Seguir lendo Do terrorismo incrustado (I)