Ignacio Castro Rey. O que segue é un comentario levemente crítico sobre o exitoso “La imposible dedicatoria”, de Paul B. Preciado (Revista da Universidade de México, abril de 2020). Antes do coronavirus, Preciado cóntanos que falaba por videoconferencia cos seus pais, residentes en Castela, unha vez cada dous meses. Seguir lendo Etiquetas do eu (I)
Arquivo da categoría: Ensaio
2020, o ano sen primavera
Pilar Sampedro. “O ano sen verán” (e tamén o ano da pobreza) foi como se lle chamou a 1816. Baixaran as temperaturas e o sol estivo oculto, as erupcións volcánicas en Filipinas e Indonesia foron causa de parte desta situación que provocou escaseza de colleitas e alimentos. Pero non foron só esas as repercusións da falta de verán, os efectos sobre a cultura fixéronse ver nas pinturas Seguir lendo 2020, o ano sen primavera
Estación terminal
X. Ricardo Losada. Cóntame Carmen, unha amable lectora, que, durante o confinamento, botou de menos o bisneto, pois adoita saír con el e sentar nun banco a ver pasar o metro de superficie de Madrid mentres o neno, cada vez que pasa un, di Adiós, ten. Gustoume tanto a historia que, de inmediato, asocieina co relato de Rafael Dieste O neno que quería ver o tren. Xa sei que o relato titúlase O vello que quería ver o tren, pero nun primeiro momento, condicionado pola historia de Carmen, cambiei a idade do protagonista. Aínda que non tardei en decatarme de que non era un erro tan ilóxico. Teño moitas dúbidas de quen é o protagonista do relato do autor rianxeiro. Seguir lendo Estación terminal
No centenario da “Lei seca”
Fidel Vidal. Desde os lamentables “botellóns” das fins de semana, até quedar cos amigos para tomar “unha copa” (non “un prato”), está visto que o consumo de alcohol forma parte da nosa cultura. Se o alcohol non tivese tan desastrosos resultados, sería unha substancia marabillosa, ideal, xa que logo, a doses axeitadas, é quen de volver valente ao covarde e mesmo desinhibir o tímido para “entrarlle” á moza dos seus amores. Seguir lendo No centenario da “Lei seca”