Xosé Manuel Lobato. Sempre é agradable regresar a lecturas que permanecen na ancestral memoria a longo prazo. Os recordos da obra de Carlos Casares, homenaxeado neste 2017 polas letras de noso, non permite entrar no limbo do esquecemento a este autor, por iso volvín a reler parte do seu inmortal traballo. Impacto e sorpresa de dimensións extraordinarias cando releo o artigo publicado o seis de agosto de 1995, intitulado; Entre a bondade e a xustiza. Neste fermoso texto; Casares relata o facer dun estraño persoeiro nas feiras de Xinzo que se celebraban os días 14 e 27 de cada mes. O vate limiao expresábase nos seguintes termos: Seguir lendo Incredulidade ou ficticia realidade?
A eterna cama de pedra: os sartegos de Pomar e Quins
Víctor Barbeito Pose. A escasa distancia do actual templo de Posmarcos, no medio dunha fermosísima fraga rodeada de socalcos que lle inspira un encanto especial, localízase unha pequena necrópole moi singular, denominada Os sartegos do Pomar, tallada sobre un afloramento rochoso que seguramente serviu como camposanto de certa «aristocracia» local. Seguir lendo A eterna cama de pedra: os sartegos de Pomar e Quins
Salvú
Agustín Agra. A Sicilia téñolle querenza. Os relatos de O recendo das mimosas (Xerais, 2009): O enxido dos lagartos –cun Luigi Pirandello a vagar polas ruínas de Akragas despois do pasamento– e Wunder-bar –con Taormina, a vila do famoso anfiteatro romano empoleirado nun balcón sobre o Mediterráneo, como escenario pro-tagonista– dan testemuño desta afirmación. Seguir lendo Salvú
Onte, de Agota Kristof
Fidel Vidal. Onte, de Agota Kristof (Rinoceronte e Edhasa) -a da triloxía dos xemelgos Claus e Lucas (O gran caderno, A proba, A terceira mentira) que lle deu fama merecida como escritora sen concesións-, é unha denuncia á par que un canto á desesperación. Con trazos que lembran a propia autora (unha húngara trasladada á Suíza francófona), Onte (que podería sen un Hoxe) trata de Tobías, un fugado da súa patria e aspirante a escritor de sona, que logra traballar no estranxeiro co nome de Sandor. “Aquela porta estaba aberta e eu nunca intentara saír por ela. Por que?” Seguir lendo Onte, de Agota Kristof