Domingo Regueira. A igrexa botaba por fóra. Un cura dende o púlpito aburre os sufridos penitentes explicándolles con detalle pueril como o putativo lle cambiaba o cueiro ao santo cando era pequeno, “mentres a virxe con tenra faciana, sorría as habilidades do carpinteiro”. Seguir lendo Os ofrecidos
X. Ricardo Losada. Unha persoa que vivise na Idade Media tería moi pouco que aprender se, de súpeto, fose trasladada á Tebra (Tomiño) de 1936, lugar e ano de nacemento do académico da RAG X.L. Franco Grande, pero unha persoa que vivise en 1936 e fose trasladada á Tebra de 2020, tería que resetear case completamente o disco duro do seu cerebro. Non recordo cal foi a música de fondo que xerou na miña mente a lectura de A ilusión da esperanza cando o lin a finais dos anos noventa, oito anos despois de ser publicado, pero esa que acabo de precisar é a música coa que o lin nesta nova edición, na que Franco Grande retrata corenta seis amigos Seguir lendo A ilusión da esperanza, de X. L. Franco Grande
Gonzalo Trasbach. Último día dun xaneiro enchoupado pola choiva. Cae a tarde e vas ao tanatorio darlle o pésame a un veciño. E, inesperadamente, tópaste cun antigo xogador do Boiro, entre outros equipos: Roldeiro, home que, ademais, traballa no servizo de Deportes do Concello de Rianxo e paralelamente adestra ao Arousana feminino. Seguir lendo Música para Roldeiro
Fidel Vidal. Cyrano de Bergerac (1619-1655) co seu extraordinario nariz, antes de o coñecer como autor soubemos del como personaxe de cine grazas a dúas películas baseadas na obra de teatro de Edmond Rostand. Unha de 1960 interpretado por José Ferrer e despois en 1990 por Gérard Dupardieu. Por iso resulta altamente atractivo entrar nos seus escritos que nos certifican a fantasía e agudeza da que é capaz o autor. Seguir lendo Os Estados e Imperios da Lúa, de Cyrano de Bergerac