Xerardo AgraFoxo. Esta novela conta a vida de sete irmáns, que residen na granxa de Jukola, preto da aldea de Toukola. Sete varóns ásperos, rudos e apegados ao berce onde conviven con naturalidade, pero rexeitando os modos de vida da súa bisbarra, onde non queren traballar, nin pagar impostos, nin aprender a ler. Unha vida sinxela ata que un día, logo dunha violenta liorta cos veciños da vila de Impivaara, deciden alugarlle a súa explotación a un curtidor e refuxiarse nunha cabana enclavada no medio dunha mesta foresta, onde vivirán un mundo de aventuras e continuos conflitos familiares. Alí estarán, convivindo cos lobos e osos, ata que un “día pálido de setembro”, cando xa pasaran nove anos da súa partida, regresan aos ermos da infancia. Seguir lendo Os sete irmáns, de Aleksis Kivi →

Xerardo AgraFoxo. Por circunstancias estrañas non lin esta obra de Xavier Seoane ata hai uns días. E o abraio foi maiúsculo. N’A dama da noite (2013) cóntase dunha maneira ficcionada a vida de Rosalía de Castro a través duns habelenciosos recursos literarios. Un narrador omnisciente conta algúns momentos salientables da vida da poeta, como o seu nacemento –vaia  noite de demos–  ou a súa crianza na parroquia de Ortoño, nas terras de meu pai…cuxos apelidos non me deron. Valéndose das misivas que ela lle dirixe ao seu home –Querido Manolo– ou a que recibe do seu parente de Lestrove –Ramón Hermida–, tamén nos achegamos á autora de Cantares gallegos. Seguir lendo A dama da noite, de Xavier Seoane →