Xerardo AgraFoxo. A película comeza en 1960, cando o Mossad secuestra a Adolf Eichmann, responsable da “solución final”. Cando un ano despois comeza o xuízo en Xerusalen, Hannah Arendt, a escritora xudía, asiste ao proceso como correspondente do New Yorker. A película reflicte o conflito que xeraron no mundo universitario americano, onde ela residía como profesora exiliada, as súas crónicas. Así, mentres o fiscal do caso, consideraba a Eichmann coma un monstro ao servizo dun réxime criminal e un home que odiaba o pobo xudeu dun xeito patolóxico, Hannah Arendt cría que só era un home disciplinado, un ambicioso burócrata e un ser produto do tempo que lle tocou vivir. Seguir lendo Hannah Arendt, de Margarethe Von Trotta
Arquivo da categoría: Xerardo AgraFoxo
Tres dirhams
Xerardo AgraFoxo. Uns obreiros estaban a arranxar a ponte. O dilema era complicado: esperar unhas horas ou atravesar as montañas. Despois dunha liorta, ela decidiu arriscarse. E descubriu unhas paraxes inéditas aos seus ollos: aldeas erguidas para vixiar as colleitas, pozos gorecidos do vento, celeiros colectivos e casas coas cores cos mesmos tons ocres da terra. Seguir lendo Tres dirhams
A cidade branca
Xerardo AgraFoxo. Camiño do sur, entre o mar aberto e un outeiro suave, existe unha cidade erguida sobre un cantil. Conta cunhas murallas ameadas e uns canóns que espreitan a baía cos seus ollos desafiantes. Os seus barcos, perseguidos polas gaivotas, ancoran coas velas esfiañadas nun peirao onde os mariñeiros desembarcan anchoas e sardiñas. Ten ademais dúas fortalezas, un arrabalde xudeu de rúas estreitas, Seguir lendo A cidade branca
Terraza global
Xerardo AgraFoxo. Cando a nai quería amosarlles a súa faciana máis hospitalaria, el levounos con dilixencia cara á terraza. “Por aquí, por aquí, veñan con coidado”, repetía nun ton familiar e coa man tendida para que non se esnafrasen pola retorcida esqueira. Só os irmáns coñecían as súas verdadeiras intencións.
Dende o miradoiro a panorámica era desoladora. Seguir lendo Terraza global