Arquivo da categoría: Román Arén

Galicia e os galegos na poesía castelá LXVIII. Un parnasiano: Núñez de Arce

Román Arén.  Se houbo unha figura respectada na poesía española do século XIX, foi Gaspar Núñez de Arce (1834-1903), un formalista rigoroso, considerado hoxe un poeta en exceso retórico, sobre o que é escasa a bibliografía dende 1954, agás o … Sigue lendo

Publicado en Poesía, Román Arén | 1 Comentario

Galicia e os galegos na poesía castelá LXVII. Pedro Antonio de Alarcón

Román Arén.  Na miña adolescencia lera dous libros de Alarcón, El niño de la Bola (que é de 1878) e El sombrero de tres picos (1874), a orixe do ballet de Falla. Están narrados con graza e tensión narrativa, pero … Sigue lendo

Publicado en Poesía, Román Arén | 1 Comentario

Galicia e os galegos na poesía castelá LXVI. Un modernista: Villaespesa

Román Arén.  Francisco Villaespesa (1879-1936) foi un dos poetas españois máis populares nas primeiras décadas do século XX, prolífico e colorista, o modernista por excelencia para o gran público, vítima da súa propia facilidade versificadora e tamén popularísimo en Hispanoamérica. … Sigue lendo

Publicado en Poesía, Román Arén | 1 Comentario

Galicia e os galegos na poesía castelá. LXV. Frei Luis de León

Román Arén. É Frei Luis de León (Luis Ponce de León), da Orde de Santo Agostiño e de orixe xudía, un dos grandes poetas da lingua castelá, aínda que as súas poesías orixinais sexan unhas trinta. Foi, ademais, gran tradutor, … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Poesía, Román Arén | Deixa un comentario