Román Arén. Por máis que teñan soterrado a Anatole France, por moito que a decepción de Proust afectase a súa fama, France aboia sempre. Obras como A illas dos pingüíns ou Os deuses teñen sede seguen a merecer lectores. Pero France foi tamén un interesante crítico literario e esta Apoloxía do plaxio ben o demostra. O estudo breve do influxo de Scarron en Molière amosa o seu espírito lúcido e ensina a diferente valoración que o plaxio (as famosas “fontes” da crítica) tivo na historia literaria. E a sobrevaloración da orixinalidade, como se esta fose un mérito en si mesma. Seguir lendo Apoloxía do plaxio
Arquivo da categoría: Román Arén
Pardo de Andrade na Galea
Román Arén. A visita do presidente da RAG, Alonso Montero, a un acto literario en Boiro, na Galea, trouxo consigo non só a oratoria académica, o xantar entre amigos e agasallos de libros. A min tocoume Pardo de Andrade, o autor dos Rogos dun galego contra a Inquisición, folleto de 1813, que xa coñecera unha edición de Maure na popular colección O Moucho da editorial Castrelos e que agora ve lume de novo, en facsímile e en edición de Henrique Monteagudo. Foi o primeiro éxito do galego escrito ata a chegada do Catecismo do labrego de Lamas, pois coñeceu cando menos cinco edicións no ano da súa publicación, e non só en Galiza, senón tamén en Cádiz, a cidade das Cortes na Francesada, e en Madrid. Nas seguintes décadas volve a ser reeditada. Seguir lendo Pardo de Andrade na Galea
Bertrand, Cartea, Cunqueiro
Román Arén. Son moitas as eivas que ten a cultura galega no labor de “anosar” a literatura universal, no eido das traducións. Penso sinceramente que a A. C. Barbantia cumpre un deber abrindo o seu armario, de índole comarcal, á literatura universal. Xa Torga e Rivas escribiron que o universal é o local sen paredes. E así no número 9 do Anuario de Estudos do Barbanza aparece traducido ao galego, magnificamente, da man de Eme Cartea, un autor francés do século XIX, Aloysius Bertrand, que, como é ben sabido, foi un elo imprescindible na modernidade, o verdadeiro creador do poema en prosa que lle abrirá os ollos a Baudelaire, e así o recoñecía o autor do Spleen de París, Seguir lendo Bertrand, Cartea, Cunqueiro
Francisco Luis Bernárdez e González Carbalho. Dous arxentinos por Galicia
Román Arén. A biblioteca é un paraíso pequeno. Non é moi extensa a miña, pero confórmome, porque isto da lectura é unha amálgama de lembranza e esquecemento, reler é necesario, un lembra libros que xa non sabe de que van. Remexendo nos meus andeis, no apartado dos folletos, opúsculos, follas e libelos, atopo un libriño de 1953, editado por Galicia del Centro Gallego de Buenos Aires, que contén dous discursos sobre a nosa lingua pronunciados o 19 de setembro de 1952 na Galería Velázquez da capital arxentina, comentados polo xornal <La Nación> ao día seguinte, comentario que serve de prólogo ao volume, que dá a luz Discurso encol do idioma galego de Bernárdez e Idioma y poesía gallega de González Carbalho. Seguir lendo Francisco Luis Bernárdez e González Carbalho. Dous arxentinos por Galicia