Román Arén. Parodiando a Hesíodo (Os traballos e os días) e a Proust (Os praceres e os días), recomendo este breve volume de Jacques Bonnet, Bibliotecas llenas de fantasmas, editado por Anagrama. Os fantasmas (fantômes) do título son, en francés, os cartóns ou papeis que se poñen no lugar dos libros retirados dun andel da biblioteca. Unha delicia para bibliómanos e bibliófilos, escrita sen solemnidade, mais con grande amor á lectura e aos libros. Un libro para facer campaña dos autores amados polos bibliófilos: Nodier, Borges, Asselineau, Manguel, Queneau, Gracq, Blanchot ou Polastron. Como non ter aprezo por unha obra como esta? Parte dunha cita de Charles Nodier (“Despois do pracer de posuír libros, poucas cousas hai máis dóces que falar deles”) Seguir lendo Os traballos e os libros
Arquivo da categoría: Román Arén
Jean Giono
Román Arén. A editorial Duomo ten no seu catálogo dúas edicións diferentes dunha das máis fermosas fábulas da literatura francesa do século XX, do discutido, pero indiscutible, Jean Giono: El hombre que plantaba árboles, as dúas edicións en tradución de Palmira Freixas.
Elzéard Bouffier, pastor, un carácter inesquecible, planta árbores durante máis de corenta anos na rexión dos Alpes que entra na Provenza, o lugar mítico, mais tamén real, de gran parte da obra de Giono, un escritor enraizado, pero non local. Unha das edicións leva unha breve nota de José Saramago, que considera esta peciña “unha proeza na arte de contar”. Seguir lendo Jean Giono
Outra vez Cunqueiro. Un mundo de seu
Román Arén. Hai acordo case unánime hoxe: Cunqueiro é un dos autores fundamentais da literatura galega, un clásico, e como tal ten que ser tratado. E hai tamén un acordo maioritario en que todos os seus escritos forman un macrotexto, en que todos están moi relacionados; é dicir, que o mito de Ulises non está só na súa famosa novela castelá, senón que aparece en poemas, relatos, artigos e traducións, mesmo superando os lindeiros lingüísticos, que non sempre a lingua foi unha elección libre de Cunqueiro, ao contrario, as declaracións do mindoniense ían contra o pretendido bilingüismo. Pero a situación do país, a guerra civil, a necesidade económica, condicionaron a escolla lingüística dende 1936. Seguir lendo Outra vez Cunqueiro. Un mundo de seu
Planh. 10 poemas, de Anne-Marie Cazalis
Román Arén. Aínda que non o pareza, estamos culturalmente vivos. Malia os medios de comunicación que nos invisibilizan, as autoridades que din defender a nosa cultura atacándoa, estamos vivos. O esforzo duns poucos, cantos?, segue a pelexar por unha cultura galega. Nesta loita son parte fundamental as pequenas editoriais que nos ofrecen o que outras non queren, ou non poden, darnos. Seguir lendo Planh. 10 poemas, de Anne-Marie Cazalis