Arquivo da categoría: Artes plásticas e escultura

Esculturas de Robustiano Losada Romero: NUCO

Artes plásticas e escultura, Eme Cartea, Ensaio

nuco1Eme Cartea. Como un novo Adrián Solovio rianxeiro, Nuco insírese na polifonía plural e social dun pobo que conformou a súa historia de retallos herdados e ás veces impostos dende dentro e dende fóra. Un pobo que se abre por necesidade e regresa por amor, para aquí reiniciar un proceso de autoafirmación persoal e colectiva, dende a esperanza á redención, do si ao nosoutros identificatorio.

Sobrio de estilo, vitalista e apaixonado do seu e dos seus, interésase pola pintura, a fotografía e a literatura, pero é a escultura a súa gran paixón (600 pezas o contemplan), que nace e se aviva nas súas enriquecedoras viaxes ao redor do mundo. Seguir lendo Esculturas de Robustiano Losada Romero: NUCO →

A metáfora plástica: os obxectos de Picasso

Artes plásticas e escultura, Ensaio, Fidel Vidal

picasso1Fidel Vidal. Hai libros dos que un garda un bo recordo tanto polo contido como pola coidada edición. De cativos, agás os tebeos, gustabamos máis dos que viñan acompañados de “santos”, é dicir, dos ilustrados. Un dos escollidos, e talvez pola querenza aos libros de “santos”, é este Picasso e os seus obxectos, de Edward Quinn, editado por H. Klickkowski, 2002, do que un bota man de vez en cando para follealo con gozo e parsimonia. Trátase dun pequeno volume dunhas oitenta páxinas de agradable tacto e trato.    Seguir lendo A metáfora plástica: os obxectos de Picasso →

Merda de artista: esa fermosa materia

Artes plásticas e escultura, Ensaio, Fidel Vidal

miro2Fidel Vidal. Os traballosos e instrutivos exercicios que X. Ricardo Losada tivo que pasar co obxecto de recoller unha mostra para un coprocultivo, tráeme á memoria a historia de dous artistas con referencia ás cacas, é dicir, á merda (“como residuo da alma”), perdoando as caras dos presentes. Sabemos que se trata da primeira materia con certa consistencia e olor que o ser humano ofrece ao mundo: unha obra como consecuencia de obrar, é dicir, o facer do (de) corpo. Nesta ocasión non imos entrar nos detalles que a denominada fase anal de Freud trae consigo nin nos múltiples simbolismos que as cacas amosan (“un pasteliño para mamá”). Seguir lendo Merda de artista: esa fermosa materia →

Heidegger/Chillida e a boa letra de Jorge Guillén

Artes plásticas e escultura, Ensaio, Fidel Vidal, Poesía

el arteFidel Vidal. Martin Heidegger estaba a escribir un texto sobre a Arte e o Espazo (Die Kunst und der Raum) para o que pediu documentación de varios escultores, entre outros, Moore, Giacometti e Chillida. Un ano más tarde, Eduardo Chillida, un artista preocupado polos mesmos temas, en especial polo “espazo”, foille presentado ao filósofo no Scloss Hagenwill. Nese primeiro encontro, propiciado por Henrich Petzet e Franz Larese, Chillida decátase de que, malia poderen comunicarse en francés ou inglés, Heidegger non deixa de contestar en alemán, e acepta a intervención dun intérprete. O escultor axiña comprende a razón: Heidegger estaba preocupado por expresarse “na lingua que el coñecía mellor, na que podía dicir as cousas con todos os matices, deixando ao tradutor a responsabilidade, xa probada, de traducírnolos”. Seguir lendo Heidegger/Chillida e a boa letra de Jorge Guillén →