Fidel Vidal. En Hablando con Chillida, Martín de Ugalde (Edicións Txertoa, San Sebastián) fai un extenso percorrido pola vida e obra do escultor donostiarra desde o seu nacemento en 1924 ao 1975. Trátase dun didáctico e entretido libro de conversas, ilustrado con fotografías en branco e negro, tanto do Chillida familiar como dalgunhas das máis emblemática pezas do autor, así como do magnífico Museo Chillida Leku que, ao día de hoxe, logo dunhas infrutuosas negociacións coa Deputación de Guipúscoa, segue pechado ao público.        Seguir lendo Chillida: a lección do electricista →

Fidel Vidal. Un chien andalou (1929) é o filme aplaudido desde a súa estrea pola flor e nata do surrealismo. Nace da confluencia de dúas producións oníricas: unha de Dalí, que vira en soños unha manchea de formigas, e outra de Buñuel, na que “unha nube esgazada cortaba a lúa e unha folla de afeitar cortaba un ollo.”  “Escribimos o guión seguindo unha regra moi sinxela, adoptada de común acordo: non aceptar idea nin imaxe algunha que puidera dar lugar a unha explicación racional, psicolóxica ou cultural.”(Buñuel). Malia teren compartido unha intensa relación, os camiños de Luís Buñuel e Salvador Dalí foron distanciándose cada vez máis, tanto no ámbito persoal como ideolóxico, sobre todo desde a aparición de Gala. Seguir lendo Dalí como delator →