Fidel Vidal. George Steiner (Despois de Babel) adiántase cando afirma que todo movemento de saber leva implícito unha tradución. Somos conscientes do risco que pode traernos un determinado saber, ou mesmo unha decepción, como sucedeu coa celebración da Santa Misa no paso do latín (as “divinas palabras”) á fala dos comúns en canto as verbas, até ese momento atrapadas na ignorancia, perderan todo misterio. Como tamén sabemos do perigoso que resulta atreverse cunha tradución, sobre todo se esta acontece no século XVI, e máis se vai de textos bíblicos. Aí está frei Luís de León como mostra. Seguir lendo Os perigos reais da tradución →

Fidel Vidal. En conversas con Freud, e fascinado pola historia das relixións, Jung dicíalle que algo atrancaba as súas teorías da libido: o feito da existencia de eremitas onde no seu retiro, por mor do illamento, o monxe é liberado do mundo e dos desexos, e de calquera outra pantasma. Freud non dubida en responder que afastarse do mundo non implica necesariamente ningún retiro da libido, senón ao revés. O monxe non retira as súas investiduras do mundo, distánciase del mais para se interesar no mundo. Aí está a literatura monástica que o confirma. Seguir lendo Represión sexual e literatura →

Fidel Vidal. O feito de ler non supón ningunha obriga de comprensión. Primeiro é preciso ler. Ou escoitar. Non en poucas ocasións abonda con iso, con poñer atención (pensemos por exemplo nunha sinfonía). A escoita sería suficiente para “participar do gozo musical sen outra necesidade máis alá da aceptación do propio gozo melódico e, se acaso, de a escoitar outra vez”. Así acontece co gozo da palabra poética. Un gozo desde o lugar de onde a palabra fala, de onde a palabra escoita a fala. Seguir lendo Lectura e gozo: o auténtico saber →