A construción de Manuel

valle-caidos-obrerosAntón Riveiro Coello. Cando vivía en Madrid visitáronme os avós e mirei de escoller ben os lugares para llelos mostrar. O curioso é que eles xa traían cadanseu desexo e non quedou outra que atender as súas escollas. A avoa quería fotografarse con xente importante no Museo de Cera para despois presumir na aldea do ben relacionado que estaba o seu neto na capital. Sigue lendo

Publicado en Antón Riveiro, Ensaio, Narrativa | 2 Comentarios

O peso dunha foto

BJ23C6F1_1Francisco Ant. Vidal Blanco. Sabido é que as fotos teñen un peso que aumenta cos anos, unhas veces para ben e outras para non tanto, e se non que llo digan a Moncho, que é sinalado pola rúa por un amor que el di inexistente. Mais cando o río sona… A pesares de non ter sido nunca un mozo de éxito, certo día, cando estabamos en clase de Química Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Francisco Ant. Vidal Blanco, Narrativa | Deixa un comentario

Debates e demais andrómenas

personas-haciendo-examen-1X. Ricardo Losada. Nunca entendín o odio aos exames. Nin sequera de estudante pois non hai nada máis pracenteiro que facer un exame que dominas e recibir a nota que mereces. E refírome incluso a exames memorísticos. Imprescindibles. Hai moitas razóns pero centrareime agora nunha que me parece crucial e que Nietzsche, que tiña alma de ácrata individualista Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Narrativa, X. Ricardo Losada | 2 Comentarios

Unha novela contundente e de absoluta actualidade

41ucgTl3MSL._SX328_BO1,204,203,200_Xavier Seoane. Das persoas que coñezo no ámbito da cultura galega, Fidel Vidal é unhas das máis cultas, abertas e polifacéticas que teña frecuentado. Á marxe da súa condición de psiquiatra, ten despregado un longo labor no coñecemento das artes plásticas, na práctica da pintura, no exercicio da poesía, do ensaio e da narrativa.

Precisamente a súa última obra narrativa, Os coros da novena, esplendidamente publicada por Espiral Maior e cun magnífico prólogo de Antón Riveiro Coello, é en parte unha consecuencia lóxica do seu profundo coñecemento da psique e da natureza humana, logrado tanto no exercicio profesional da psiquiatría como na condición de humanista interesado polos problemas e os feitos que atinxen ao ser e o devir humanos. Sigue lendo

Publicado en Narrativa, Xavier Seoane | Deixa un comentario