Os cans non comprenden a Kandinsky

AveLina Pérez

AveLina Pérez

Alberte Pagán. Se a definiçom de actriz é aquela persoa que finge que nom está a fingir, daquela AveLina Pérez nom é actriz. Porque AveLina Pérez curtocircuita o fingimento e simplesmente está, simplesmente é ela sobre o cenário, sem artifícios, sem personages, sem máscara. Lina Pérez é a sua própria personage, ou (re)cria-se a si mesma como personage ante o público.

Mas AveLina Pérez é umha mulher de teatro, até o cerne, e o que semelha natural e espontáneo e improvisado está profundamente trabalhado e meditado e ensaiado; mas sem fingimentos, com verdade. Sigue lendo

Publicado en Alberte Pagán, Teatro | Deixa un comentario

Hann Pecheur

1Xerardo AgraFoxo. Ao saír da casa descubrín como era o lugar onde durmira. Hann Pecheur é un dos arrabaldes máis populosos de Dakar. Está atravesado pola estrada que comunicaba a capital coas cidades que se ergueron na liña da beiramar próxima ao seu peirao. Por tal motivo, unha caravana de camións cumpridos de mercadorías, autobuses inzados de veciños e numerosos taxistas dificultaban acotío a circulación. Sigue lendo

Publicado en Narrativa, Viaxes, Xerardo AgraFoxo | Deixa un comentario

Galicia e os galegos na poesía castelá LXXVI. Narciso de Heredia

herediaherediaRomán Arén. É raro atopar o nome de Narciso de Heredia e Heredia, segundo marqués de Heredia, nas antoloxías de poesía decimonónica. Nacera en París en 1832, e en 1857 publicou Poesía, volume que en 1912 coñeceu unha terceira edición; foi ademais autor da obra Verdades en pocas palabras (1895). Faleceu en Madrid en 1912. O seu libro, que en 1879 titulou Poesía y artículos, estaba prologado por Menéndez Pelayo, que o caracteriza como poeta intimista e non descritivo. Para José María de Cossío (Cincuenta años de poesía española (1850-1900), 1960), estivo influído por Frei Luis de León, e ademais con afección ás escenas familiares, próximo, pois, a V. W. Querol. Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Poesía, Román Arén | Deixa un comentario

Cultivos na cidade

Matalobos

Matalobos

Francisco Ant. Vidal Blanco. Ó lado de noticias que falan da seca, dos proble-mas para a agricultura porque non chove o que debía ou da nova vaga de fame que sofren os países de sempre, as estatísticas din que cada día hai máis xente fuxindo do rural para instalarse preto dos polígo-nos industrias, porque calquera de nós prefire a nómina dun taller mecánico a vender patacas Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Francisco Ant. Vidal Blanco, Narrativa | Deixa un comentario