Arquivos da categoría Román Arén

Galicia e os galegos na poesía castelá CLXIX. Juan de Salinas

715X58RySRLRomán Arén. O sevillano Juan Salinas de Castro (1559-1642) non debe ser confundido co conde de Salinas, bo poeta, Diego de Silva e Mendoza (1564-1630). Juan de Salinas, que nalgunhas fontes dáse por morto en 1643, era sacerdote, viviu nun tempo en Italia e foi cóengo en Segovia, aínda que, cando herdou pouco antes de morrer, deixou o cargo e volve a Sevilla. Entre 1647 e 1650 editáronse as súas poesías, que foron reeditadas na súa cidade natal en 1869. Estudara en Salamanca, onde adquiriu o gusto pola poesía. Figura en varias escolmas, entre elas a de José Manuel Blecua (Castalia, 1984; 2017), sobre todo polos seus romances xeralmente humorísticos. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CLXIX. Juan de Salinas

Galicia e os galegos na poesía castelá CLXVIII. Vagos ecos no duque de Rivas

04-angel_de_saavedra_duque_de_rivas_sRomán Arén. O duque de Rivas, Ángel Saavedra Ramírez de Baquedano (1791-1865), cordobés, é unha das figuras salientables do Romanticismo español, tan serodio, pero pervive pola peza teatral Don Álvaro o la fuerza del sino (1835), aínda representada en 1983 e reeditada sempre, e por algúns dos seus romances históricos nas antoloxías. Menéndez Pelayo, con sutileza, dicía que o seu talento era fundamentalmente o dun narrador, quer na poesía, quer no teatro. Non ía de todo desencamiñado, pois domina ben os elementos narrativos. Tamén foi poeta lírico, primeiramente entre o neoclasicismo e o rococó, e logo vagamente romántico en poemas como “O faro de Malta”. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CLXVIII. Vagos ecos no duque de Rivas

Galicia e os galegos na poesía castelá CLXVII. Pedro de Padilla

cancionero-padillaRomán Arén. Pedro de Padilla nacera en Linares en 1550, foi cabaleiro do hábito de Santiago e en 1580 editou o Tesoro de varias poesías, en 1582 as Eglogas pastoriles e en 1583 o Romancero. En 1585 fíxose carmelita calzado e publicou Jardín espiritual. Non hai acordo sobre a data da súa morte, pois uns anotan 1595 e outros, 1600 en Madrid. É tamén famoso como tradutor e porque o alude Cervantes no capítulo IV do Quixote, no famoso episodio do expurgo da biblioteca de Alonso Quijano. En 2008 José L. Labrador Herraiz e Ralph A. Difranco editaron en Guadalajara o Thesoro de varias poesías, pero xa Fredo Arias de la Canal editara en 2006, en México, unha Antología del Romancero de Pedro de Padilla. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CLXVII. Pedro de Padilla

Todos os nomes. Identidade, pobo, país

O Andel. Todos_os_nomesRomán Arén. O día 11 de decembro de 2021 ingresaba como numeraria Anabel Boullón na Real Academia Galega na Pobra do Caramiñal, a súa vila natal, e lugar da más dura, agresiva e duradeira polémica toponímica de Galicia. O Partido Popular defendeu con agresividade a forma castrapizante Puebla del Caramiñal, mentres que o BNG defendeu a forma Póvoa, ignorando con suficiencia a documentación medieval. O Tripartito actuou con covardía e deixou soa a A. C. A Miserela na defensa do verdadeiro topónimo Pobra. Continue reading Todos os nomes. Identidade, pobo, país