Arquivos da categoría Gonzalo Trasbach

A nós tamén nos espiaban

espiaGonzalo Trasbach. Sentado na d’O Beiro, Lato Saltamuros de Corea mira e escoita como na televisión, tal coma nun galiñeiro, discuten sobre a candente noticia da espionaxe aos independentistas cataláns e incluso ao goberno de España. E ao mesmo tempo pensaba para si mesmo: <Nós tamén fomos espiados…>. Nese intre entrou no bar Venancio o Ruso de A Feosa, que sentou na cadeira do lado e soltou de medio lado: <Estás só?>. <Non. Estaba recordando, estaba cos meus recordos…>, intentou dicir o de Corea, mais o Ruso cortouno cun <e logo que recordabas?>. <Se me deixas explícocho nun minuto. Lembraba que cando era estudante tamén nós fomos espiados…>. Continue reading A nós tamén nos espiaban

Nick Cave e a chamada da dor

IMG-20220518-WA0000Gonzalo Trasbach. (Na memoria de Antonia Da Silva Castro. Para Magdalena). Din que os xenios están encadeados a unha dor secreta. Tamén din que só os creadores xeniais saben sufrir. E que os comúns dos mortais, que somos máis ben idiotas ou necios, non sabemos facelo. Iso din. Mais tan necios non debemos ser se lembramos que o escritor italiano Cesare Pavese (Turín, 1908-1950), que se suicidou o 27 de agosto de 1950, deixou dito isto: <A grande, a tremenda verdade é esta: sufrir non serve para nada>. Din así mesmo que a tristeza é unha virtude que coroa a figura dos “elixidos”. Neste sentido, Vincent Van Gogh, sen dúbida un pintor ben singular e angustiado, escribiu un día: <É inútil, a tristeza durará toda a vida>. Continue reading Nick Cave e a chamada da dor

Revolución dos caraveis: a sombra trala luz

descargaGonzalo Trasbach. Todas as revolucións habidas e por haber pasan por momentos luminosos e agochan outros sombríos. Hai homes (máis ca mulleres, pois xa sabemos a querenza dos varóns por figurar nos fitos máis destacados da Historia), que son glorificados, loubados, condecorados… Pero hai outros que, pese aos indubidables méritos contraídos, son condenados a un rotundo ostracismo: resultan perigosos para os benpensantes membros do stablishment, pola admiración e devoción que espertan entre as capas populares.  Dito isto de carácter xeral, lembremos que o pasado 25 de abril celebrouse o 48º aniversario da Revolución dos Caraveis de Portugal, aquela que tanto nos conmovera Continue reading Revolución dos caraveis: a sombra trala luz

“Skinty Fia”, novo disco de Fontaines DC

In-ar-gCroithe-go-deo-Lyrics-Fontaines-D.C.Gonzalo Trasbach. Despois de debutar cun sobresaínte “Drogel” en 2019, o quinteto de Dublín rubricou ao ano seguinte que continuaba na senda exitosa cando apareceu o seu segundo álbum: “A Hero’s Death”, unha obra que testificaba que na verde Eire había vida sonora máis aló do fastío dos U2. Agora con este “Skinty Fia” os irlandeses proclaman ben alto que levan catro anos sen parar de medrar. No primeiro disco botaron as sementes, que naceron e propiciaron a colleita dun marabilloso e maduro froito. Continue reading “Skinty Fia”, novo disco de Fontaines DC