Arquivos da categoría Román Arén

Galicia e os galegos na poesía castelá CLVII. Stella Corvalán

unnamedRomán Arén. Non son escasas as alusións a Galicia e aos galegos na poesía hispanoamericana, xa dende a época colonial (Sor Juana Inés de la Cruz, Juan Ruiz de Alarcón), e así Mendive, Rubén Darío, A. Capdevila, Neruda, Augier, Bufano, Nancy Morejón, Juana de Ibarbourou, Hugo Gutiérrez Vega, Ribera Chevremont, Enriqueta Terán, Rubén Benítez, Bossa Herazo, González Carbalho, Casal, Molinari, Bosco e moitos outros darían para unha interesante escolma. A eles habería que engadir os que cantaron ao apóstolo Santiago, que Margarita Vila estudou nun traballo de 1993: José Santos Chocano, Ricardo James Freyre, Jaime Mendoza, Peralta Barnuevo, Rothschu Tablada. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CLVII. Stella Corvalán

Galicia e os galegos na poesía castelá CLVI. Frei Diego de Valencia

ae2214fdade622b8c1f57828b351aa2aRomán Arén. Foi Teodosio Vesteiro Torres o primeiro que, no século XIX, puxo a atención nun poema de Frei Diego de Valencia dirixido a Vasco Lopes, en realidade a Vasco Pérez de Camôes, pretenso pai do autor d’Os Lusiadas, que na Crónica de Juan I figura como galego, o mesmo que no Cancioneiro de Baena. Cren algúns, erroneamente, que o apelido Camôes é corrupción de Caamaño. Tamén o Marqués de Santillana cita este Vasco de Camôes, do que non conservamos obra, mais si a “pregunta” que lle dirixe Diego de Valencia, da que amoso un fragmento: Vasco Lopez, amigo, Dios vos consuele,/e mas vos ensalce e onrra e bien/que vos me digades de qual parte vien/desir siempre ¡ay! E nada non duele. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CLVI. Frei Diego de Valencia

Outra volta ao Hamlet

O Andel. A_vinganza_de_Fortimbras. imaxeRomán Arén. Francisco A. Vidal é coñecido, sobre todo, como narrador, xornalista e etnógrafo, mais tamén cultiva o teatro, xénero no que publicou A serea (2006). Vén agora de gañar o III Premio Laudamuco, con A vinganza do señor Fortimbrás, e une o seu nome a Xavier Lama e Raúl Dans, anteriores ganadores. A partir dunha lenda nórdica, Vidal dálle unha reviravolta a un mito, Hamlet, é dicir, a Shakespeare e ao noso Cunqueiro. O xurado sinalou que a relectura de Vidal dá o protagonismo aos personaxes secundarios, o que enriquece a lenda. Vinganza, sexo e poder son as forzas principais da acción. A trama amosa un Elsinor que vai camiño da destrución do reino e que esa caída non vén polas armas senón polas artimañas que empregan o medo Continue reading Outra volta ao Hamlet

Vangarda ule, de Manuel López Rodríguez

EyT3BvgWEAEOVfeRomán Arén. O noiés Manuel López Rodríguez (1978) gañou o II Premio de Poesía Eduardo Pondal con este breve poemario de vinte e cinco “sagrados”, outorgado por un prestixioso xurado formado por Luciano Rodríguez, Teresa Seara, Miguel A. Mato Fondo, Monteserrat Yoldi e Xulio López Valcárcel. Membro do Colectivo Sacou, fotógrafo, pintor e editor, é autor doutros poemarios como Rompe ou Desde onde non nace e gañador de premios como o López Ardeiro, o Concello de Carral ou o Suso Vaamonde. A unha temática amorosa inicial, non lonxe de certo neorromanticismo (“Voando arredor túa; amándote tanto, penetrando na / porosidade da vestimenta…” Continue reading Vangarda ule, de Manuel López Rodríguez